Święta z dzieckiem w spektrum lub wrażliwym na bodźce – jak uniknąć przeciążenia
Święta z dzieckiem w spektrum lub wrażliwym na bodźce – jak uniknąć przeciążenia
Lampki, kolędy, zapach pierniczków, stół pełen potraw i dom pełen bliskich. Dla wielu dzieci święta to najpiękniejszy czas w roku. Dla niektórych, zwłaszcza tych, które silnie reagują na bodźce, są w spektrum autyzmu lub mają ADHD, to także najtrudniejsze dni: zmiana rytmu, hałas, tłum, nowe smaki i przytulanie przez ciocie, których nie widziały od roku. Wieczór kończy się płaczem albo wybuchem, a ty wracasz do domu z poczuciem winy.
Nie da się zaplanować idealnych świąt, ale można sprawić, że będą dla dziecka i całej rodziny łagodniejsze. Zebraliśmy wskazówki, które sprawdzają się w wielu domach.
Dlaczego święta bywają dla dziecka trudne
Dzieci wrażliwe na bodźce szybciej się przeciążają, bo hałas, światła, zapachy, dotyk i ruch docierają do nich z większą siłą. Dla wielu dzieci w spektrum autyzmu ogromne znaczenie ma przewidywalność, a święta wywracają codzienny plan do góry nogami. Dzieci z ADHD często łatwo się nakręcają i trudniej im się potem wyciszyć.
Gdy bodźców jest za dużo, mogą pojawić się płacz, złość, ucieczka, zamknięcie się w sobie albo nagły wybuch. Zwykle nie jest to „rozpieszczenie” ani złośliwość, tylko sygnał, że dziecko nie radzi sobie z nadmiarem wrażeń.
Przygotuj dziecko na to, co się wydarzy
Opowiedz wcześniej, jak będą wyglądały święta: kto przyjedzie, gdzie będziecie i co będzie się działo.
Przygotuj prosty plan dnia, np. z obrazkami, i zaznacz w nim także to, co będzie „potem”, np. powrót do domu.
Spróbuj historyjki społecznej, czyli krótkiej opowieści ze zdjęciami lub rysunkami o tym, co się wydarzy i jak można się zachować.
Obejrzyjcie zdjęcia osób i miejsc, które odwiedzicie.
Zadbaj o miejsce i czas na odpoczynek
Ustal z gospodarzami spokojny pokój, do którego dziecko może się wycofać.
Weź rzeczy, które pomagają się wyciszyć: ulubioną zabawkę, koc, książkę, a jeśli dziecko z nich korzysta – słuchawki wyciszające.
Zaplanuj przerwy, zanim pojawi się przeciążenie, np. krótki spacer albo chwilę w ciszy.
Ogranicz liczbę wizyt jednego dnia, a jeśli trzeba, skróć je.
Tam, gdzie się da, przygaś migające lampki i ścisz muzykę.
Jedzenie przy świątecznym stole
Nie zmuszaj do próbowania nowych potraw.
Zadbaj, żeby na stole było coś, co dziecko zna i lubi. W razie potrzeby przynieś to ze sobą.
Pozwól odejść od stołu wcześniej, jeśli długie siedzenie jest dla dziecka zbyt trudne.
Jeśli jedzenie na co dzień jest dla twojego dziecka dużym wyzwaniem, przeczytaj artykuł o wybiórczości pokarmowej.
Prezenty i niespodzianki
Dla części dzieci niespodzianka oznacza stres. Możesz wcześniej powiedzieć, co jest w paczce, albo pozwolić otworzyć prezent później, w spokoju.
Kilka prezentów łatwiej „przyjąć” niż górę paczek naraz.
Zabawki grające i świecące warto wcześniej sprawdzić i w razie potrzeby wyciszyć.
Rozmowa z rodziną
Uprzedź bliskich, czego dziecko potrzebuje i co może być dla niego trudne.
Poproś, żeby nie zmuszać go do przytulania i całowania. Może przywitać się inaczej, np. machnięciem ręki.
Wyjaśnij, że wyjście do innego pokoju to sposób na odpoczynek, a nie niegrzeczność.
Sylwester i fajerwerki
Nagłe, głośne wybuchy bywają szczególnie trudne. Opowiedz dziecku wcześniej, co się wydarzy, pozwól oglądać fajerwerki zza okna lub z większej odległości, a jeśli to potrzebne, zaplanujcie spokojny wieczór w domu. Słuchawki wyciszające mogą bardzo pomóc.
Gdy dojdzie do przeciążenia
Mimo przygotowań może się zdarzyć, że dziecko nie wytrzyma. Wtedy:
ograniczcie bodźce: przejdźcie w ciche miejsce, przygaście światło;
mów mało, spokojnie i powoli, bo w takim stanie długie tłumaczenia nie docierają;
zadbaj o bezpieczeństwo dziecka i otoczenia;
nie karz za wybuch – na rozmowę przyjdzie czas, gdy dziecko się uspokoi;
daj sobie i dziecku prawo do wcześniejszego powrotu do domu.
O tym, jak odróżnić wybuch z przeciążenia od typowego dla wieku buntu, piszemy w artykule o napadach złości u dziecka.
Po świętach
Wracajcie do zwykłego rytmu stopniowo. Wiele dzieci potrzebuje kilku dni, żeby odpocząć po intensywnym czasie. Pamiętaj też o sobie – święta z dzieckiem, które potrzebuje dużo wsparcia, są wymagające także dla rodzica.
Wsparcie w Poradni Przystań
Jeśli przeciążenie bodźcami zdarza się często także w zwykłe dni, warto przyjrzeć się temu z bliska. W Poradni Przystań na warszawskiej Białołęce prowadzimy diagnozę i terapię integracji sensorycznej oraz diagnozę autyzmu, a także wspieramy rodziców w codziennym życiu z dzieckiem, które inaczej odbiera świat. O tym, jak pomagamy dzieciom z ADHD, przeczytasz na stronie diagnozy i wsparcia przy ADHD. Sygnały, które warto obserwować, opisujemy w artykule o zaburzeniach integracji sensorycznej.
FAQ
Najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi
To zależy od dziecka i rodziny. Wiele dzieci dobrze sobie radzi, jeśli są przygotowane i mają możliwość odpoczynku. Czasem lepiej zaplanować krótszą wizytę albo zaprosić bliskich do siebie, gdzie dziecko czuje się bezpiecznie.
Krótko i konkretnie, najlepiej przed spotkaniem. Powiedz, co jest dla dziecka trudne, co mu pomaga i o co prosisz, np. żeby nie zmuszać go do przytulania. Większość bliskich chętnie się dostosuje, gdy rozumie powód.
Nie naciskaj. Pozwól mu otworzyć prezenty później, w spokoju, albo powiedz wcześniej, co jest w środku. Dla części dzieci sama niespodzianka jest zbyt dużym przeżyciem.
W głośnych sytuacjach, takich jak rodzinne spotkanie czy Sylwester, mogą bardzo pomóc i pozwolić dziecku dłużej uczestniczyć we wspólnym czasie. Jak często z nich korzystać na co dzień, warto omówić z terapeutą, który zna dziecko.
Dziecko z ADHD w szkole: dlaczego lekcje są dla niego trudniejsze, jakie dostosowania często pomagają, jak przygotować się do rozmowy z nauczycielem i jak wspierać naukę w domu.
Lęk i ataki paniki u nastolatka: jak wygląda atak paniki, jak pomóc dziecku w trudnej chwili, dlaczego unikanie nie pomaga i kiedy szukać wsparcia psychologa.
Odroczenie obowiązku szkolnego: komu przysługuje według obecnych przepisów, jakie dokumenty są potrzebne i co możesz zrobić, gdy siedmiolatek nie wydaje się gotowy do szkoły.