Etapy rozwoju dziecka od 0 do 6 lat – mowa, ruch i emocje
Etapy rozwoju dziecka od 0 do 6 lat – mowa, ruch i emocje
Na placu zabaw rówieśnik twojego dziecka już chodzi, a twoje wciąż raczkuje. Córka koleżanki mówi zdaniami, a twój syn dopiero kilkoma słowami. Porównania przychodzą same, a z nimi pytanie: czy wszystko jest w porządku?
Każde dziecko rozwija się we własnym tempie i rozrzut „normy” jest naprawdę szeroki. Są jednak orientacyjne kamienie milowe, czyli umiejętności, które większość dzieci osiąga w określonym wieku. Zebraliśmy je w jednym miejscu, żeby łatwiej było spokojnie obserwować rozwój dziecka i wiedzieć, kiedy warto skonsultować się ze specjalistą.
Jak czytać kamienie milowe
To orientacyjne granice, a nie sprawdzian. Poniższe umiejętności osiąga większość dzieci do podanego wieku. Wiele dzieci robi to wcześniej.
Liczy się kierunek. Ważniejsze od pojedynczej umiejętności jest to, czy dziecko stale robi postępy.
U wcześniaków do około 2. roku życia bierze się pod uwagę wiek skorygowany, czyli liczony od planowanego terminu porodu.
Utrata umiejętności zawsze jest sygnałem do konsultacji, w każdym wieku.
Pierwszy rok życia
Około 2. miesiąca
Uśmiecha się w odpowiedzi na uśmiech i głos rodzica.
Leżąc na brzuchu, unosi na chwilę główkę.
Reaguje na głośne dźwięki, uspokaja się, gdy się go przytula lub do niego mówi.
Około 6. miesiąca
Gaworzy, śmieje się, „odpowiada” dźwiękami, gdy się do niego mówi.
Sięga po zabawki i wkłada je do buzi.
Przekręca się z brzucha na plecy, stabilnie trzyma głowę.
Rozpoznaje bliskie osoby.
Około 9. miesiąca
Siedzi bez podparcia.
Reaguje na swoje imię.
Powtarza sylaby, np. „ma-ma”, „ba-ba”.
Może niepokoić się przy obcych i przy rozstaniu z rodzicem.
Około 12. miesiąca
Podciąga się do stania, chodzi przy meblach.
Macha „pa, pa”, wskazuje lub pokazuje, czego chce.
Mówi pierwsze słowo ze znaczeniem, np. „mama”, „tata”.
Chwyta drobne przedmioty kciukiem i palcem wskazującym.
Od roku do trzech lat
Około 18. miesiąca
Chodzi samodzielnie.
Mówi kilka słów, rozumie proste polecenia.
Wskazuje palcem, żeby pokazać coś ciekawego.
Naśladuje codzienne czynności, np. „karmi” misia.
Około 2. roku
Biega, kopie piłkę, wchodzi po schodach z pomocą.
Łączy dwa słowa, np. „mama daj”, „tata auto”.
Pokazuje części ciała i obrazki w książeczce, gdy się o nie zapyta.
Interesuje się innymi dziećmi, choć częściej bawi się obok nich niż z nimi.
Około 3. roku
Mówi krótkimi zdaniami, zadaje pytania „co to?”, „gdzie?”.
Obce osoby rozumieją dużą część tego, co mówi.
Bawi się „na niby”, np. gotuje obiad dla lalek.
Zaczyna bawić się z innymi dziećmi, próbuje czekać na swoją kolej.
Rysuje kółko, gdy ktoś mu to pokaże.
Wiek przedszkolny
Około 4. roku
Opowiada, co się wydarzyło, mówi dłuższymi zdaniami.
Rysuje prostego człowieka, tzw. głowonoga.
Łapie dużą piłkę, jeździ na rowerku trójkołowym lub biegowym.
Bawi się z dziećmi w zabawy tematyczne, np. w dom czy w sklep.
Coraz częściej potrafi nazwać swoje emocje.
Około 5.–6. roku
Opowiada historie z początkiem, środkiem i końcem.
Wymawia większość głosek poprawnie, a do 6. roku życia zwykle także „r” i głoski szumiące.
Skacze na jednej nodze, zapina guziki, coraz sprawniej posługuje się nożyczkami i kredkami.
Przestrzega prostych zasad gry, potrafi przegrać i poczekać na swoją kolej.
Coraz lepiej radzi sobie z emocjami i zaczyna rozumieć uczucia innych.
Gotowość do nauki w szkole to osobny, szerszy temat, o którym piszemy w artykule o gotowości szkolnej.
Kiedy skonsultować rozwój dziecka ze specjalistą
Dziecko traci umiejętności, które już miało, np. przestaje mówić słowa lub reagować na imię.
Około 12. miesiąca nie gaworzy, nie wskazuje i nie reaguje na imię.
Około 18. miesiąca nie chodzi samodzielnie albo nie mówi żadnych słów.
Około 2. roku nie łączy dwóch słów i nie naśladuje prostych czynności.
Rzadko nawiązuje kontakt wzrokowy, nie interesuje się ludźmi.
Wyraźnie częściej używa jednej strony ciała lub porusza się bardzo nieharmonijnie.
Około 3. roku jego mowę rozumieją tylko najbliżsi.
Masz poczucie, że coś jest nie tak, nawet jeśli nie potrafisz tego nazwać.
Twoja intuicja jest ważna. Konsultacja nie oznacza diagnozy. Często kończy się uspokojeniem i konkretnymi wskazówkami, a jeśli wsparcie jest potrzebne, wcześnie rozpoczęta pomoc przynosi najlepsze efekty.
Co możesz zrobić, żeby wspierać rozwój dziecka
Rozmawiaj, czytaj i śpiewaj od pierwszych dni życia. To najlepszy trening mowy.
Daj dziecku przestrzeń do ruchu. Czas na podłodze, na brzuchu, na placu zabaw rozwija ciało i mózg.
Bawcie się razem, podążając za zainteresowaniami dziecka.
Ogranicz ekrany, szczególnie u najmłodszych dzieci.
Pozwalaj na samodzielność: jedzenie łyżką, ubieranie się, sprzątanie zabawek.
Nazywaj emocje, swoje i dziecka. To podstawa radzenia sobie z nimi w przyszłości.
Nie porównuj z innymi dziećmi, tylko z tym, co twoje dziecko potrafiło miesiąc czy pół roku temu.
Wsparcie w Poradni Przystań
Jeśli masz wątpliwości, czy twoje dziecko rozwija się prawidłowo, nie musisz czekać do bilansu u pediatry. W Poradni Przystań na warszawskiej Białołęce psycholodzy, logopedzi, neurologopedzi, fizjoterapeuci i terapeuci integracji sensorycznej mogą wspólnie spojrzeć na rozwój dziecka z różnych stron. Więcej informacji znajdziesz na stronie oferty psychologa. Jeśli niepokoi cię przede wszystkim mowa, przeczytaj artykuł o opóźnionym rozwoju mowy, a jeśli ruch, artykuł o tym, kiedy skonsultować dziecko z fizjoterapeutą.
FAQ
Najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi
Rozrzut normy jest szeroki, a dzieci często rozwijają się skokowo: jedne szybciej chodzą, inne szybciej mówią. Ważne, by dziecko stale robiło postępy. Jeśli któraś umiejętność wyraźnie się opóźnia albo dziecko traci umiejętności, warto skonsultować się ze specjalistą.
Większość dzieci zaczyna chodzić samodzielnie między 9. a 15. miesiącem życia. Jeśli dziecko nie chodzi samodzielnie około 18. miesiąca, warto skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.
Około 2. roku życia większość dzieci łączy dwa słowa, a około 3. roku mówi krótkimi zdaniami. Jeśli dwulatek nie łączy słów albo trzylatka rozumieją tylko najbliżsi, warto skonsultować się z logopedą.
Dobrym pierwszym krokiem jest pediatra, który oceni ogólny rozwój. W zależności od obszaru trudności pomoc zapewnią psycholog, logopeda lub neurologopeda, fizjoterapeuta albo terapeuta integracji sensorycznej.